Zorgbehoeften registreren

“Mensen waren vaak heel blij met ons bezoek”

Perry Zuidam is niet zomaar een postbezorger. Hij is ook zanger en entertainer. Hij treedt op in cafés en in zorginstellingen. Die ervaring kwam hem goed van pas toen hij meehielp met het registreren van zorgbehoeften van ouderen in Rotterdam. “Ik kan heel goed met senioren overweg.”

Kun je vertellen wat je hebt gedaan?

Perry steekt van wal. “Het project, Voor Mekaar genaamd, liep van april tot en met juni vorig jaar in Rotterdam Schiebroek. Het was opgezet door de gemeente Rotterdam en de coalitie ‘erbij’. Ik heb er met negen collega-postbezorgers aan meegedaan. De bedoeling was dat we samen met een collega bij mensen langs zouden gaan om hun zorgbehoeften in kaart te brengen. Het ging om mensen die ouder waren dan 75 jaar, of om echtparen van wie minstens een van de partners ouder was dan 75.”

Perry Zuidam

Hebben jullie een training gehad voor dit werk?

“Ja, die duurde een ochtend en was heel nuttig. We kregen te horen waar we op moesten letten bij het invullen van de vragenlijst. En er was een acteur die een oudere speelde en die zo liet zien waar we mee te maken konden krijgen: mensen die boos zijn, of emotioneel, of die je claimen en proberen je zo lang mogelijk aan de praat te houden. En wij kregen dan de gelegenheid om te laten zien hoe we daar mee om gingen.”

Hoe was het werk?

“We kregen één uur voor elk gesprek. De mensen hadden vooraf een brief gehad, dus ze wisten van onze komst. Vaak kregen ze niet veel bezoek en waren ze heel blij dat we er waren. Meestal zaten we aan de tafel met een kopje koffie. Dan sprak ik met de bewoner, terwijl mijn collega de vragenlijst afvinkte.”

Wat voor vragen waren dat?

“Het ging over de persoonlijke situatie van de ouderen. Of ze eenzaam waren, of ze zelf nog de boodschappen deden, of ze huishoudelijke hulp nodig hadden. Maar ook bij voorbeeld of ze misschien een maatje nodig hadden om samen leuke dingen mee te doen. We kwamen allerlei verschillende situaties tegen. Daar zaten mensen bij die zich prima konden redden, maar ook mensen die echt hulp nodig hadden. Bijvoorbeeld een echtpaar van wie de man ziek was, waardoor zijn vrouw het huis bijna niet meer uit kwam. Of iemand die door geldgebrek vereenzaamde.”

Hoe kijk je op het project terug?

“Ik vond het erg leuk om te doen. Als ik in de toekomst gevraagd wordt voor iets vergelijkbaars, zal ik zeker weer meedoen. Ik doe ook mee met het Meld isolement-project. Dat betekent dat we tijdens het lopen van onze ronde onze ogen openhouden voor tekenen dat er iets niet goed gaat. Bijvoorbeeld een huis waar de gordijnen dagenlang gesloten blijven, of waar de post zich in de gang opstapelt. Als we zoiets zien, geven we dat via onze smartphone door aan de gemeente, zodat die actie kan ondernemen. Ik vind dit een nuttige bijdrage aan de buurt. Ten slotte komen de bezorgers van PostNL iedere dag in elke straat in Nederland.”

Lees meer over hoe wij onze sociale rol invullen